52 Liste Projesi
Liste 18- Sizi motive eden şeylerin listesini yapın.
 |
| Sağ olsun, google unutmamış beni ? |
Baştan söyleyeyim bugün biraz duygusalım. Yıllar ilerledikçe ve her sene Mayıs’ın 3.günü geldikçe bir yaş daha alıyorum diye önüne geçemediğim bir korku sarıyor içimi. Yılların hızla ilerlemesinden olsa gerek yapmak istediğim nice şey geliyor aklıma. Hayalini kurduğumuz onca şeyi yapacak zamanımız olacak mı diye düşünüyorum. Okunacak onca kitap, tutulacak onca günlük, yaşanması gereken onca şey, düşülmesi gereken onca yol varken neden zaman böyle hızla ilerliyor diye kafam karışıyor. Doğum günüm yaklaştıkça çaktırmaya çalışmasam da bocuk boncuk göz yaşları birikiyor gözlerimde. Evet, Zannımca bir ruh hastasının yazılarını okumaktasınız. ?
Zamanın böyle koşturmasından sebep ben de peşinden koşuyorum. Çoğu zaman nefes nefese kalıyorum, yol kenarında bir taşın üstüne oturup dinleniyorum. Sevdiğim her şeyi yapmak, zamanımı yaptığımda içimi coşturan şeylerle doldurmak istiyorum. Niyetim anlamı olan, her birimizin yüzünde silinmeyecek gülüş kırıntıları bırakacak anları yaşamımızın olabildiğince çok köşesine doldurmak.
Peki motive eden nice şey var bu hayatta. Çocukluğumdan beri de imrendiğim insanlar hep olmuştur. İmrenmek diyorum çünkü kim ne derse desin örnek vereceğim nice insanı kıskanmam değil olsa olsa imrenerek izlemem mümkün.
Kafan mı karışık? Çık bi’ yürü!
Mesela spor yapan insanlar beni inanılmaz motive ediyor. Yan komşum hafta sonları üşenmeden sıcak yatağından kalkıyor ve kimseler uyanmadan koşmaya gidiyor. Beni de yanına katıyor zaman zaman. Bir müddet sahil yolunda yürüyor, sonra belirlediğimiz saatte buluşmak üzere ayrılıyoruz birbirimizden. Her birimiz kendi hızımızla, kendi hoş yalnızlığımızla baş başa kalıyoruz. Ya da bazı pazar sabahlarını yoga ile şenlendiriyoruz. Bahçemizin açıldığı bu aydınlık kadın bu yaşımın en güzel hediyelerinden biri bana. Sakinliği bana da nüfuz ediyor.
Seyahate çıkabilmek için çalışıyorum.
Seyahatler en büyük motivasyon kaynaklarımdan biri. Kimileri seyahat etmeyi sevmez. Yol hazırlıkları içine düşmek, bavul hazırlamak, birkaç günlük seyahat boyunca arkada bıraktıklarının düzenlerini korumak için gösterdikleri çaba yorucu gelir. Aslında bu gerekçelerin hepsinde bir haklılık payı da var. Ama kabul etmek gerek ki gitmenin dönmeye dair güzel bir yanı da mevcut. Sahip olduklarını, içindeyken fark edemediğin güzellikleri görmek için zaman zaman bulunduğun ortamdan uzaklaşman gerekir. Benim için de seyahat böyle bir şey. Günlük yaşantımın içindeki sorumluluklardan, bana biçilmiş görevlerden sıkıldığım çok zaman oluyor. “Yoruldum!” diyorum buradan da ara ara. Ya da “Çok yoğunum, yazamadım.” Böyle anlar beni ben yapan şeylerden uzak tutan günlük uğraşmak, yaşam zorunlulukları. İçinde bulunduğum zamanın kıymetini bilemediğim günler seyahat etmek istiyorum.Yol boyunca kafamı dinlemek, iç sesimi duymak, çabalamadan yaşamanın keyfini çıkarmak. Dönüşümde hayat daha kolay geliyor. Kendimi ormanda on kaplan gücünde hissediyorum.
Onca güzel insan! İyi ki varsınız!
Yaşamıma güzellikler, incelikler katan nice insan.
Ah var böyle dostlar. Hep hayatımda olsunlar ve hep sevgi dolu bakışlarını, ruhuma temas eden güzel varlıkları yanımda olsun istiyorum. Bu blogdan bir yazı yazıyorum mesela ve sonrasında öyle güzel yorumlar okuyorum ki yeniden yazmak istiyorum. Yazmak için bundan güzel bir motivasyon olabilir mi? Beni benden iyi tanıyan onlarca güzel arkadaşım var. Hangi birini saysam bilemiyorum. Yıllardır gittiğim Yazı Evi’nde aynı masanın etrafından toplandığımız dostlarım mesela. Farkında olmadığım kırgınlıklarımı, kızgınlıklarımı, hüzünlerimi onlar sayesinde keşfettim. Cuma sabahları oturduğumuz o masadan kalkarken yazma hissiyle dolu olarak kalkıyorum. Hemen bir köşeye çekilip aklımdakileri kağıda dökesim geliyor.
Blogum, dert ortağım.
Blogum, iç döküntülerim, sayıklamalarım….
Hepsi hayata karşı silahlarım benim. Yanında kimi zaman çay oluyor, kimi zaman kahve. Kitapların arasında kayboluyorum zaman zaman, kimi zaman bahçedeki bir ağacın yaprağında. Sakinlik ruhumu huzura kavuşturuyor. Durmak, iyi geliyor bana. Telaşsız yaşamak için çaba sarf ediyorum. Oluruna bırakıyorum bazı şeyleri. Öğrenmeye çalışıyorum. Ergenliğe adım atan Kuzey’le birlikte susmayı, konuşmadan önce düşünmeyi deneyimliyorum. Parçam dediğim oğlumun bir birey olmak için nasıl da benden yavaş yavaş kopmaya çalıştığını izliyorum; biraz heyecan, biraz hüzün, çokça kalp sızısı. Yıllar önce geçtiğim yolları şimdi onun sayesinde yeniden keşfediyorum. Onun büyümesi benim yaşlanmama anlam katıyor.
Bu seneki doğum günü hediyeme gelince, dün akşam dileğimi diledim. Sesli bir şekilde evdekilere dile getirdim. Yoga Eğitmenlik kursuna gitmek istiyorum. Sabahları öğrendiklerimle birlikte kendi içimde kaybolmak bu seneki incelikli dileğim.
Motivasyon kaynakların hiç eksilmesin ve hatta artsın diyeyim.. Güç veren, iten, harekete geçiren, heyecanlandıran şeyler hep olsun hepimizin hayatında. Ezcümle yaşasın ikigaiiii 🙂
Nice güzel yıllara, bol seyahatlı, bol yazılı, kitaplı. Biraz geç gördüm yazıyı. Kısa bir Bologna seyahatindeydim, senin notlarından da çok yararlandım. Zaman benim için bir tek seyahatlerde yavaşlıyor sanki. Onun dışında zamanın akışını anlamak da mümkün değil, en iyisi kafayı takmamak herhalde…Yoga çok güzel bir hedef, umarım gerçekleşir,
Bologna, ne güzel! İlk seferimde fotoğraflarımı kaybetmiştim. Ne üzüldüm. Saflık işte. Ne olacak dünyanın sonu değil ya? Ama Kuzey'in fotoğrafları vardı. Sonra bir kez daha kız arkadaşlarımla gittim. O da ayrı keyifliydi. Yeme, daha çok içme turuydu:)
Zamana yetişemiyorum bir türlü. Seyahat dediğinde gitmek için gün sayarken zor geliyor, gidince hemencecik bitiyor. Dediğin gibi çok da takılmamak lazım ama dönüp dönüp takılıyorum işte.
Güzel dileklerin için teşekkür ederim Işın. Ara ara uğra. Yalnız bırakma beni. Yokluğun belli oluyor.
Sevgiler
Nice güzel yaşların olsun cümleleri hayatıma değen kadın. Özlem, öyle sade, öyle naif, öyle duru yazıyorsun ki, samimiyetini o kadar güzel yansıtıyorsun ki sanki bir diğer kapı komsun benim gibi hissediyorum. Dileklerinin en kısa sürede gerçekleşmesini umarım.
Çok teşekkür ederim güzel sözlerin için. Keşke bir diğer kapı komşum olsan. İlham veren kapı komşularından güzel ne var ki şu dünyada? Hayat yazınca güzel gibi geliyor. Bu hafta sanki biraz yazmaya vaktim olacakmış gibi hissedip mutlu oluyorum. Bir de "The Killing" diye bir diziye takıldım ki sorma, çıkamıyorum içinden 🙂
Nice güzel yaşlariniz olsun, dilekleriniz de gerçek… 🙂 bu arada cadde bostan'da yoga dersleri veren bir arkadaşım var ve onun bağlı olduğu bir kuRum…
Çok teşekkür ederim. Şu yoga yapan arkadaşı da merak ettim doğrusu. Kimmiş bakayım?
Şimdi asıl benim hocam ve çok sevdiğim dostum, instagramda da paylaştığım sebla kablan. Fakat sebla gezgin sabit bir yere her daim olmuyor. Bir başka arkadaşım var cadde bostan'da Cüneyt asi duru eski sektörden arkadaşım, ondan hiç ders almadım lakin iyi bir insandır. Sebla ile Cüneyt de iyi arkadaştır, seblanin iletişim bilgilerini verebilirim istersen..hayaller gerçeklestirmek içindir :))
Ah çok sevinirim aslında. Mail adresim
ozlemrenkal@gmail.com
Belki yolumuz kesişir Sebla ile. Kim bilir?
nice mutlu yaslara Ozlem'cim..Gercek olsun tum dileklerin:)
Canım Sibel'im. Çok teşekkür ederim. Hepimizin dilekleri gerçek olsun inşallah 🙂
yoga yapan komşu ha?? Çok kıskandım.
Hahahaha 🙂 Yan kapı 🙂
Sportif hatun. Yoga, meditasyon her yol var. Ben de bu sene yoga hocalık eğitimine gitmeye karar verdim. Tek sıkıntı İstanbul'da her şeyin Avrupa yakasında olması. Niyetimizi ortaya koyduk yani 🙂 BU arada bir haftadır tekrar meditasyona başladım. Umarım devamını getiririm.
Nice güzel senelerin olsun Özlem, öpüyorum…
Teşekkür ederim canım 🙂 Ben de seni öpüyorum.
Yaş konusunda önünden gidiyorum. Korkacak bir şey yok. Almancada bir değim var, "alt werden ist nicht für Feiglinge" yani yaşlanmak korkaklar için değil, der. O zaman korkuyu bi kenara bırakıp, yapamadıklarımıza hayıflanmaktansa yaşadıklarımızın tadını çıkartalım. Ben öyle yapıyorum. Mesela şu anda gıyabında kadeh kaldırıyorum sana?? mutlu, umutlu yıllar?
Canım benim 🙂 Çok teşekkür ederim. Her sene doğum günümün olduğu o birkaç gün tuhaf bir hüzün kaplıyor içimi. "Ulan daha yapacak çok şey var. Ne zaman bir sene daha geçti?" diye soruyorum kendime. Bir Mayıstan ötekine hemencecik geliyor. Almanlar işi bilip, gazı veriyorlarmış gibi geldi bana. Korkmuyorum ben de!!! Hahahaha 🙂
Gönlünce yaşayacağın nice yılların olsun Özlemcim. İyi ki doğmuşsun, buradasın, yollarımız iyi ki kesişmiş. Kocaman öpücükler benden sana…
Teşekkür ederim Sezer'cim. Şimdi Kuzey'in büyüme telaşını, sıkıntılarını görünce her yaşın ayrı zorlukları olduğunu görüyorum. Tuhaf bir hal bu. Bazen büyüme telaşı oluyor, bazen de "ay yaşlanıyorum" korkusu 🙂
Ben de seninle tanıştığım için çok mutluyum. Arkadaşlığın için teşekkürler