Stockholm Öyküleri kuzeye yapılacak yolculuğun ön hazırlığı. Demir Özlü, Stockholm öykülerini şehrin ağır havası ile birlikte bir kitabın sayfaları arasında toplamış. Stockholm Öyküleri ve Demir Özlü Bugünlerde tembelliğe övgüler yağdırıyorum. Uzun zamandır beklediğim sıcaklar, sonunda herkes gibi benim de kapımı çaldı. Hayalimde, önünde upuzun uzanan bir kumsalda denize doğru yürüyorum. Sanırım bugünlerde ben dakika başına…
Etiket Arşivleri: Günlük Hikâyeler
Bana ait olan defterleri doldurmak ne güzel. İçine kayda değen, değmeyen her şeyi sığdırmak, yaşadıklarımı, gördüklerimi bir yerlere sıkıştırmak, bazı yazdıklarımın üstünü rengi farklı bir kalemle karalamak, kimi zaman üzülmek, kimi zaman aşka düşmek…. Bir deftere başlarken de mutluluk duyuyorum, son sayfasını doldurup kapağını kapatırken de. Çok uzak olmayan yakın geçmişimi doldurduğum çizgili sayfalarıma geri dönüp…
Hiçbir şey yapmama eylemsizliğime devam etmekteyim.Ya da şöyle diyeyim, bir şeyler yapıyorum ama yaptıklarımdan zevk almıyorum. Karmaşık bir durum olmasının yanında, kasvetli bir dönemdeyim nedense. Dünden daha iyi, yarından daha kötü bir ruh hali içindeyim. Haftada iki akşam yaptığım yogadan keyif almıyorum. Oysa alırdım! Biraz kısır bir kitap seçimi döngüsüne girdiysem de bir ara, şimdi…
Konsantre olamıyorum bu günlerde. Kafamda düşünceler etiket bulutu şeklinde bir taraftan diğer tarafa doğru uçuşup durmakta. Yapmayı düşündüğüm bir dolu düşünce var aklımda. Bu sefer bana engel olan şey düşüncelerimin hızı. Vücudum ayak uyduramıyor beynimin hızına. Üstümde gereksiz bir telaş. Her şeyi yapmaya çalışıp,hiç birşey yapamama durumu yani! Gün içinde anlamlı hale gelebilsinler diye peşlerinden…
Birbirini takip eden her haftasonunu okulların kapanacağı güne kadar doldurdum neredeyse! Bu planların hiçbiri bana ait değil. Oğlum hayatımızı ele geçirmiş vaziyette. Onun sosyal yaşamının başladığı gün, bizim sosyal yaşamımızın sona ereceğini bilmiyordum ne yazık ki. Sınıfındaki tüm arkadaşları doğdukları gün itibariyle baharı karşılıyorlar. Her haftasonu düzenli olarak doğumgünleri kutluyoruz. Oğlumun sayesinde çok güzel annelerle…
Birkaç DNS ayarı değiştirdim ama ı-ıııh benim blog Nuh diyor Peygamber demiyor. O yüzden ben de DNS ayarlarına falan takılmamaya karar verdim. Peşin peşin söyleyeyim, bazı günler sadece kumanda paneline giriş yapabiliyorum, bazı günlerde ise kapı duvar. Sizleri okumaya çalışıyorum elimden geldiğince ama yorum yazamıyorum. Bana yazdığınız yorumları da keyifle okuyorum. Ama yanlış anlamadıysam eğer,…
2011 yılı Ocak sonu itibariyle blogumu açalı bir sene oldu. Amacım içinde bulunduğum sıkıntılardan kurtulmaktı. Sıkıntılarımın ne olduğuna gelecek olursam, o konu daha da enterasandı. Efendim, etrafımdaki insanlardan sıkılmıştım ben! Hep aynı muhabbetler, hep aynı kısır döngü içinde yaşayıp gitmeyi bünyem kabul etmemeye başlamıştı. Konuştuğumuz konular hep ilişkilerle sınırlıydı ve ne konuşursak konuşalım değişen bir şey…
Ekmek yapmaya çalışıp bir türlü başaramıyorum. Oysa makineyi alırken ne heves ve umutla doluydu içim. İçim demişken bu aralar pek bir domestik haller var üstümde nedense. Şu an klavyeye dokunan ellerimde bile hamur izleri! Annem yanımda şimdi, kardeşimle beraber. Dün gece burada kaldılar, sabah da işi astım. Hava ne güzeldi bugün. Diyeceğim o ki, gözleri…